Page content

article content

Ik wacht op de nacht

De ochtend trekt aan me voorbij
en dient de middag zich dan aan,
laat honger en de rugpijn me geen andere keus
dan op te staan.
Ik strompel naar beneden,
naar het brood, naar de thee.
De wereld is in volle gang,
maar ik doe niet mee.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

In de stilte van het donker rook ik er nog een,
zielsgelukkig helemaal alleen… alleen…

Heerlijk zo, ik ga ervoor. Zo lang als ik het kan
ontduik ik heel de wereld en ik trek mijn eigen plan.
En hoeft er niemand iets te weten
van mijn doen,
van mijn laten.
Pleur op met je sociaal contact.
Ik wil met niemand praten.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

En in de stilte van het donker drink ik er nog een,
melancholisch helemaal alleen… alleen…

Mij kan niks gebeuren.
Er is niets meer wat me raakt.
Niemand kent mijn zielenroersels,
niemand kent mij naakt.
Ik ben de ongekroonde keizer in mijn schimmelige fort.
Als het zo kan blijven duren, hoop ik dat ik honderd word.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

In de stilte van het donker zet ik er weer een
en zweef ik door de ruimte,
helemaal alleen…
helemaal alleen…

Comment Section

29 reacties op “Ik wacht op de nacht


Door Henricus op 8 december 2017

Schitterend en totaal niet grappig.


Door Nina op 8 december 2017

Heel herkenbaar, de nacht heeft ruimte voor je zijn, de dag beperkt en neemt, lang leve de nacht inderdaad, dan herken ik mezelf het beste, maar dan heb in niemand om dit mee te delen.. Een zoete vloek..


Door Hans Teeuwen op 8 december 2017

De eenzaamheid hoort erbij en moet je omarmen. Het is het een of het ander. Eenzaamheid is een gerecht dat je met mate moet eten.


Door Koen op 8 december 2017

En eenzaamheid is datgene dat je doet hunkeren naar meer eenmaal de maat vol is.


Door 5/12 op 8 december 2017

😢


Door Nihil Lola op 8 december 2017

<3


Door Hans op 8 december 2017

Erg mooi geschreven. Herkenbaar


Door Neslihan op 8 december 2017

Super mooi ❤️


Door Jaap op 8 december 2017

treffend


Door Esther op 8 december 2017

Bitterzoet….. Mooi geschreven, Hans.


Door Catherine Van der Elst op 8 december 2017

en al ken ik je niet naakt, toch voel je als familie, liefde hans, niks anders dan liefde!!!!


Door Liesbet op 8 december 2017

<3


Door Magda van Tilburg op 8 december 2017

Lieve Hans,
Ook bij mij bestaan de ochtenden niet,
heerlijk alleen met mezelf de hele nacht,
reken maar dat ik – net als jij – geniet!
Vooral: er wordt niks meer van mij verwacht!

Liefs, Magda


Door Pol op 8 december 2017

Dit is echt een mooie tekst voor het programma winteruur van Wim Helsen, Hans wanneer kom je nog eens over de grens piepen?


Door Jan op 8 december 2017

Heel mooi, Hans. Uit de nacht haalt de ware artiest zijn inspiratie. Voor de schoonheid die je vindt in al die
stilte, neem je de eenzaamheid er graag bij – al weegt die op sommige dagen iets zwaarder door dan op andere…


Door Wendela op 9 december 2017

wat drink je?


Door Nina Hamzaoui op 9 december 2017

Mooi, maar niet grappig idd😔


Door Toeba Loeba op 9 december 2017

Ik denk dat menig mens zich hierin herkent.
Na jaren nachtpost weet je dat het went.
Ik zie de dingen liever in het donker,en draag een zonnebril wanneer ik wil.
Dan moet ik me niet verstoppen,dan staat mn tijd nie stil.
Je wandelt door je leven en rent weer door de nacht.
En de rust is gans de jouwe.
Tot die Fucking zon weer naar je lacht.


Door Rob Van Vlierden op 9 december 2017

Een kraai zit roerloos op het hek
heel somber zwarte kraai te wezen.
Ik roer mijn koffie, strek mijn nek,
mijn slapend lijf, probeer de krant te lezen.
Ineengedoken zit de kraai,
doodstil en onheilspellend zwart.

De krant is saai
dezelfde feiten, hard
en onrechtvaardig.
En buiten zit een kraai heel waardig
onbewogen kraai te wezen.
Buiten is ’t koud en nat en stil.
Ik wacht, ik kijk, ik wil. Ik wil.


Door otie op 12 december 2017

in de verblindende sneeuw.


Door Mark op 9 december 2017

Wow…..samen zijn is voor de meeste mensen ook maar gewoon een manier om hun eenzaamheid te verbloemen. Ik geniet steeds meer van het alleen-zijn….heerlijk..


Door Mark op 9 december 2017

Mooi en treffend! Ik vind het schrijnend om te zien hoe de meeste mensen samenzijn om hun eigen eenzaamheid te verbloemen, te verstoppen. Ik geniet steeds meer van het alleen-zijn….


Door marianne op 9 december 2017

Wat mooi !


Door Martijn op 9 december 2017

De nacht bevalt mij vaak dermate goed, dat ik hem de volgende ochtend vaak niet meer herinner…


Door Samira de Blij op 9 december 2017

Als ik maar af en toe naar je mag kijken en naar je mag luisteren!


Door Ann op 9 december 2017

‘In de stilte van het donker zet ik er weer een’ … koffietje hopelijk 😜


Door Brigit Winters op 10 december 2017

Psychiatrische isolatiecellen kennen geen dag


Door Rick op 20 december 2017

Alleen zijn is niet erg, mijn beste vriend ben ik.


Door Hendrik Wiersum op 5 januari 2018

Wachten kan helend zijn. Dat kun je oefenen.

Plaats een reactie


*