arrow_drop_up arrow_drop_down
8 december 2017 

Ik wacht op de nacht

De ochtend trekt aan me voorbij
en dient de middag zich dan aan,
laat honger en de rugpijn me geen andere keus
dan op te staan.
Ik strompel naar beneden,
naar het brood, naar de thee.
De wereld is in volle gang,
maar ik doe niet mee.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

In de stilte van het donker rook ik er nog een,
zielsgelukkig helemaal alleen… alleen…

Heerlijk zo, ik ga ervoor. Zo lang als ik het kan
ontduik ik heel de wereld en ik trek mijn eigen plan.
En hoeft er niemand iets te weten
van mijn doen,
van mijn laten.
Pleur op met je sociaal contact.
Ik wil met niemand praten.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

En in de stilte van het donker drink ik er nog een,
melancholisch helemaal alleen… alleen…

Mij kan niks gebeuren.
Er is niets meer wat me raakt.
Niemand kent mijn zielenroersels,
niemand kent mij naakt.
Ik ben de ongekroonde keizer in mijn schimmelige fort.
Als het zo kan blijven duren, hoop ik dat ik honderd word.

Ik wacht op de nacht…
Ik wacht op de nacht…

In de stilte van het donker zet ik er weer een
en zweef ik door de ruimte,
helemaal alleen…
helemaal alleen…

Henricus

Door

Henricus

op 8 December 2017

Schitterend en totaal niet grappig.

Nina

Door

Nina

op 8 December 2017

Heel herkenbaar, de nacht heeft ruimte voor je zijn, de dag beperkt en neemt, lang leve de nacht inderdaad, dan herken ik mezelf het beste, maar dan heb in niemand om dit mee te delen.. Een zoete vloek..

Hans Teeuwen

Door

Hans Teeuwen

op 8 December 2017

De eenzaamheid hoort erbij en moet je omarmen. Het is het een of het ander. Eenzaamheid is een gerecht dat je met mate moet eten.

Koen

Door

Koen

op 8 December 2017

En eenzaamheid is datgene dat je doet hunkeren naar meer eenmaal de maat vol is.

5/12

Door

5/12

op 8 December 2017

😢

Nihil Lola

Door

Nihil Lola

op 8 December 2017

<3

Hans

Door

Hans

op 8 December 2017

Erg mooi geschreven. Herkenbaar

Neslihan

Door

Neslihan

op 8 December 2017

Super mooi ❤️

Jaap

Door

Jaap

op 8 December 2017

treffend

Esther

Door

Esther

op 8 December 2017

Bitterzoet..... Mooi geschreven, Hans.

Catherine Van der Elst

Door

Catherine Van der Elst

op 8 December 2017

en al ken ik je niet naakt, toch voel je als familie, liefde hans, niks anders dan liefde!!!!

Liesbet

Door

Liesbet

op 8 December 2017

<3

Magda van Tilburg

Door

Magda van Tilburg

op 8 December 2017

Lieve Hans, Ook bij mij bestaan de ochtenden niet, heerlijk alleen met mezelf de hele nacht, reken maar dat ik - net als jij - geniet! Vooral: er wordt niks meer van mij verwacht! Liefs, Magda

Pol

Door

Pol

op 8 December 2017

Dit is echt een mooie tekst voor het programma winteruur van Wim Helsen, Hans wanneer kom je nog eens over de grens piepen?

Jan

Door

Jan

op 8 December 2017

Heel mooi, Hans. Uit de nacht haalt de ware artiest zijn inspiratie. Voor de schoonheid die je vindt in al die stilte, neem je de eenzaamheid er graag bij - al weegt die op sommige dagen iets zwaarder door dan op andere...

Wendela

Door

Wendela

op 9 December 2017

wat drink je?

Nina Hamzaoui

Door

Nina Hamzaoui

op 9 December 2017

Mooi, maar niet grappig idd😔

Toeba Loeba

Door

Toeba Loeba

op 9 December 2017

Ik denk dat menig mens zich hierin herkent. Na jaren nachtpost weet je dat het went. Ik zie de dingen liever in het donker,en draag een zonnebril wanneer ik wil. Dan moet ik me niet verstoppen,dan staat mn tijd nie stil. Je wandelt door je leven en rent weer door de nacht. En de rust is gans de jouwe. Tot die Fucking zon weer naar je lacht.

Rob Van Vlierden

Door

Rob Van Vlierden

op 9 December 2017

Een kraai zit roerloos op het hek heel somber zwarte kraai te wezen. Ik roer mijn koffie, strek mijn nek, mijn slapend lijf, probeer de krant te lezen. Ineengedoken zit de kraai, doodstil en onheilspellend zwart. De krant is saai dezelfde feiten, hard en onrechtvaardig. En buiten zit een kraai heel waardig onbewogen kraai te wezen. Buiten is ’t koud en nat en stil. Ik wacht, ik kijk, ik wil. Ik wil.

otie

Door

otie

op 12 December 2017

in de verblindende sneeuw.

Mark

Door

Mark

op 9 December 2017

Wow.....samen zijn is voor de meeste mensen ook maar gewoon een manier om hun eenzaamheid te verbloemen. Ik geniet steeds meer van het alleen-zijn....heerlijk..

Mark

Door

Mark

op 9 December 2017

Mooi en treffend! Ik vind het schrijnend om te zien hoe de meeste mensen samenzijn om hun eigen eenzaamheid te verbloemen, te verstoppen. Ik geniet steeds meer van het alleen-zijn....

marianne

Door

marianne

op 9 December 2017

Wat mooi !

Martijn

Door

Martijn

op 9 December 2017

De nacht bevalt mij vaak dermate goed, dat ik hem de volgende ochtend vaak niet meer herinner...

Samira de Blij

Door

Samira de Blij

op 9 December 2017

Als ik maar af en toe naar je mag kijken en naar je mag luisteren!

Ann

Door

Ann

op 9 December 2017

'In de stilte van het donker zet ik er weer een' ... koffietje hopelijk 😜

Brigit Winters

Door

Brigit Winters

op 10 December 2017

Psychiatrische isolatiecellen kennen geen dag

Rick

Door

Rick

op 20 December 2017

Alleen zijn is niet erg, mijn beste vriend ben ik.

Hendrik Wiersum

Door

Hendrik Wiersum

op 5 January 2018

Wachten kan helend zijn. Dat kun je oefenen.

Nikki

Door

Nikki

op 13 March 2018

Zou het niet geweldig zijn om dat samen te beleven?

Oliver

Door

Oliver

op 19 August 2019

... en geweldig kon ik de nacht niet noemen want ze was altijd somber, tenminste voor wie ze voelt. Toen ik dan een paar jaartjes als bakker ging werken, met brood en koeken, voelde ik minder die nacht, door het heel hard bezig zijn vergaat de lethargie en wordt de nacht een beetje dag. Het voelen met weemoed zoals Maarten ze ook bezingt, wordt calvinistisch ingeperkt door het werk, en proef je ze minder, net als je roker was en je smaak minder proeft... Nu hunker ik naar de hele vroege, frisse ochtend buiten wanneer sex en poezie even niet op mijn gedachten weegt...

Reactie plaatsen