Enkels in het bloed
Enkels in het bloed

Als ik mijn huid kan redden door te liegen,
zal ik het niet laten.
Als ik marteling kan voorkomen
door mijn vrienden te verraden,
dan doe ik dat.
Want ik ben bang.

Als ik crepeer van de honger
en nergens voedsel vind,
ruk ik het laatste sneetje brood
uit de handen van een kind.
Want ik moet eten
en ik wil niet dood.

Ik ben aardig en charmant als mijn maag gevuld is,
maar als de nood te hoog is, verlies ik het geduld.
Dan pak ik wat ik krijgen kan, laat ik de beschaving los
en word ik als een hongerige wolf in het bos.

Als iemand mij iets aandoet,
dan sta ik hem naar het leven
tot ik wraak genomen heb.
Pas dan kan ik vergeven.
Ik ben niet grootmoedig.
Ik ben maar klein.

Wie me kan geven wat ik nodig heb,
praat ik naar de mond.
Ik huichel en ik kruip
op mijn knieën door de stront.
Het kan me niet schelen.
Ik ben geen held.

Maar wacht maar tot ik daar ben,
daar waar ik wil zijn.
Waar niemand me kan raken,
veilig voor de pijn.
Tot die tijd zal ik likken
en trappen waar het moet.
Met mijn handen naar de hemel,
tot mijn enkels in het bloed.

Door

Jannes

op 11 January 2018

Sympatiek!

Door

M.Mens

op 11 January 2018

Lang leve het vrije woord fuck de gifzure deugterreur

Door

serge

op 11 January 2018

de struggle of life mooi verwoord

Door

Maarten

op 11 January 2018

Lekker reeël, hoewel vele mensen dit niet zullen toegeven

Door

edwin

op 12 January 2018

Ook mijn eerste gedachte, :)

Door

Alain

op 11 January 2018

Met die instelling kan je zo de politiek in.

Door

Quintus

op 11 January 2018

Hans, dat is een waarheid als een koe,

Door

Raymond

op 11 January 2018

Een gedicht zo zwart als de nacht Niets dan de waarheid dat is zijn kracht

Door

Nina

op 12 January 2018

beschrijving van de mens. commando's moeten trainen om niet door te slaan tijdens marteling maar kunnen dat ook niet allemaal volhouden in een werkelijke situatie. twee laatste zinnen zijn voor mij een theologische samenvatting van de bijbelse bedoeling. naar de hemel dienen wij mensen ons te richten, iedereen zondig tot aan de enkels minimaal.

Door

Boudewijn

op 12 January 2018

Wat een vreselijk gedicht! Verheerlijking van het opportunisme... Of beter gezegd, pure propaganda voor de lafheid. Grootmoeder zei toch nog zo...” angst is een slechte raadgever”....

Door

Willemien wijbenga

op 12 January 2018

Hoe herken je rattengedrag , hoe word je een rat en dan de klapper hoe versla je de rat die rat is omdat het geen competenties heeft. Daar heeft het gedicht wel wat van.

Door

ed

op 12 January 2018

Meeste mensen zijn zo, alleen hebben ze niet de gave dit in de spiegel van zich zelf waar te nemen, :) , zelfkennis is ook een gave, mmmm oja mijn eigen lafheid, haha, zit me nog wel eens in de weg om snachts over rozentuinen te dromen :)

Door

Hans Verhelst

op 8 February 2018

Maar ik ben niet zo, ik ben beter. Of niet, zeg jij het dan. Als jij het zegt dan is het zo, want ik leef voor wat jij van me vind. Eigenwaarde? Dat bestaat niet, want je bent nooit alleen. Maar als ik nu lang genoeg doe alsof ik niets om mezelf geef en enkel leef om anderen gelukkig te maken, dan ga jij toch van me houden? Toe... Alsjeblief...

Door

Nikki

op 13 March 2018

Sterk

Reactie plaatsen